Okres 1949-1956 to ok 100 organizacji nazywanych drugą konspiracją harcerską. Harcerstwo było w tym okresie już nieuzbrojone jednak broń palna przechowywana była w obawie wybuchu III wojny światowej. W dużym stopniu działalność harcerstwa w okresie Stalinizmu wpłynęła na patriotyczne wychowanie młodzieży.
Charakterystycznym działaniem organizacji harcerskich było używanie ulotek jako formy przekazywania informacji oraz pojawianiem się napisów na murach.
Mnogość i szybkośc powstawania nowych ugrupowań o podobnych charakterze, było wynikiem likwidacji w 1949 roku ZHP.
Liczba "drugiej konspiracji harcerskiej" jest niemalże niemożliwa do ustalenia.